Het Fort van Breendonk

Hermione koos als onderwerp voor haar werkstuk WO II.  Na het gebruikelijke opzoek- en schrijfwerk moest ze ook een creatieve verwerking voorzien.  Ze voorzag een prachtige infofolder en regelde in haar ééntje een uitstap naar het Fort ( een toenmalig concentratiekamp).

donkere eindeloze gangen 

schaduwen rondom je 

kille kreten ebben weg 

proef de angst, ruik de dood 

verborgen vrijheid 

voor eeuwig opgesloten 

in de duisternis 

van dit onmenselijke kunstwerk 

elke voetstap 

die men er heeft gezet 

heeft onzichtbare sporen achtergelaten 

die niet meer uit te wissen zijn 

mensen hebben er geleden 

dat is iets 

om nooit te vergeten 

Een zenuwachtige Hermione.

Hard labeur, weinig medische bijstand, psychologisch terreur en ondermaatse voeding waren schering en inslag.

Het fort in WO I (bedolven onder +/- 4 meter aarde) en het fort tijdens WOII.

André, onze gids.

Deze gracht werd door de gevangenen eigenhandig uitgegraven.

Wagon waarin o.a. Joden werden gedeporteerd.

De 'refter' van de Duitsers.  Hier werden braspartijen gehouden terwijl de gevangenen wegkwijnden.

In het begin werd er van elke overledene een akte opgesteld.  Daar er te veel mensen stierven, werd dit afgeschaft.

Aan deze muur wachtten duizenden hun lot af.

Twee maal per dag kon je gebruik maken van de wc's.

Ze zagen eruit als de Franse wc's.

Met 48 in één slaapzaal.  Weinig hygiëne.  Slapen op strozakken.  Sterven van ontbering.

De wasplaatsen.

Isoleercellen.

Je was geen mens, maar een nummer.

In het fort is het ijskoud.  De kachels werden amper gebruikt om de mensen te verwarmen.

In de folterkamer.  Bij de verhoorpraktijken was steeds een verpleegkundige aanwezig omdat de ondervraagden niet mochten sterven tijdens het verhoor.

De latrines aan het Jodengetto.

Hier werden honderden mensen doodgeschoten, vastgebonden aan een paal.

Mensen werden ook verhangen.

De muur waarop alle namen staan van de mensen die in het kamp verbleven.

Na de oorlog werden de oorlogsmisdadigers berecht in het tribunaal van Mechelen.  

De ergste legerleider van het concentratiekamp.