Vrije tekst : Jan de Sneeuwman.

Deel 1                  Jan de sneeuwman.

In een dorpje hier ver vandaan was het aan het sneeuwen. Het was dit jaar weer een heel koude winter. Je zag alle kinderen buiten met elkaar spelen. Sommigen waren sneeuwpoppen aan het maken en anderen hielden sneeuwballengevechten. Bij 2 kinderen waren ze een mega grote sneeuwman aan het maken met alles er op en er aan. Stilaan werd het donker. De avond viel. Overal gingen de kinderen naar binnen om eten. Overal zag je de lichten aan gaan in kleine huisjes. Toen de nacht viel gebeurde er iets heel vreemds. Het begon te sneeuwen, maar niet zomaar te sneeuwen. De sneeuw zag roos in de plaats van wit.  Het glinsterde ook een beetje. Het viel op die bepaalde sneeuwman. Die mega sneeuwman die door die 2 kindjes gemaakt was. Hij begon helemaal tot leven te komen. Hij kon stappen en babbelen.  “ Zeg waar ben ik nu?” zei de sneeuwman. Niemand hoorde hem natuurlijk want iedereen zat binnen. De sneeuwman begon rond te lopen. In het begin ging het niet altijd even goed. Af en toe verloor hij een ledemaat. Hij kon het meestal wel weer bevestigen, behalve nu de laatste keer. Het lukte gewoon niet. Zijn stuk lag helemaal aan de andere kant. “ Wat moet ik nu doen???” schreeuwde de sneeuwman. Natuurlijk kwam niemand, wie gaat er nu naar een sneeuwman? Zo gingen er een paar uur voorbij waardoor het ochtend werd. Iedereen kwam weer naar buiten om te spelen. De sneeuwman probeerde zo stil mogelijk te liggen. Dat lukte niet echt want alle kinderen namen hem en zetten een weer op elkaar. Dat vond de sneeuwman SUPER leuk. Zo gingen er een paar dagen voorbij. Eerst stil blijven staan en in de avond wat rondlopen en eten.  Op een avond gebeurde er weer iets vreemd.